SKY AND SAND

Jesse Bosscher: ‘Voor mijn afstudeerwerk heb ik een onderzoek verricht naar stedelijke restruimtes in Zwolle en Deventer. Het zijn maffe plekken, een soort beschaafde wildernis in de stad. Beschaafd, omdat het een soort parkje tussen de bebouwing is. Het is een blijvend fenomeen, hoewel het ook verandert. Restruimtes komen en gaan. Op de ene plaats verdwijnt het, wordt de ruimte benut, maar ergens anders duikt er weer een restruimte op. Die plekken vormen een soort van archipel. Normaal gesproken vallen de restruimtes niet zo op, het zit niet zo in ons systeem. Ze zijn onderdeel van een bepaalde routine. Niemand neemt er verantwoordelijkheid voor. Ik wil ze juist zichtbaar maken. De vraag was wat ik als kunstenaar of ontwerper met dat soort ruimte zou kunnen doen. Moet het worden geconserveerd of gemanipuleerd? Ben ik er voor of tegen? Ik heb gekozen voor een tussenweg. Hoewel ze een graad van onbepaaldheid hebben qua identiteit en gebruik zou je kunnen zeggen dat zulke plekken ademruimte bieden, als tegenwicht voor de stedelijke drukte. Mijn ontwerp getiteld Sky and Sand bestaat uit een soort van uitkijkpost van staal die de zichtbaarheid op de wildernis vergroot. De constructie staat op de grens van de bebouwing en de restruimte. De plek blijft zo gehandhaafd, het blijft restruimte, maar de voorbijganger heeft meer zicht op de bijzondere kwaliteiten ervan. Door mijn ontwerp verandert de ruimte een beetje, hoewel het werk zelf niet de hoofdrol speelt. Het is dienstbaar aan de restruimte. Door de uitkijkpost kun je je individueel verhouden tot de plek. Het stuurt de blik. Het ontwerp doet daarbij denken aan een houten jagershut. Het suggereert dat er echte wildernis is, met misschien wel wilde dieren. In Deventer wil de gemeente misschien een vervolg geven aan het project en mijn ontwerp een plekje geven in de stad.’